جمله منفى يا شبه منفى باشد . « مسألة ( 1 ) » ما يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَ لَا الْمُشْرِكِينَ أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِنْ خَيْرٍ مِنْ رَبِّكُمْ ( البقرة / 105 ) بحث در تعيين نوع سه لفظ « من » مذكور در اين آيهء شريفه است كه « من » اول تبيينيه است كه در مقام بيان اقسام كفار است كه بيان مىكند آنها دو قسم هستند : 1 - اهل الكتاب ، 2 - مشركين . و « من » دوّم زائده بوده و بر « خير » كه مفعول « ينزل » است داخل شده و « من » سوم ابتدائيه است كه اين جار و مجرور ، يا صفت براى « خير » است كه متعلق به شبه فعل عام است و تقدير آن اين گونه مىباشد ، « خير كائن من ربكم » و يا متعلق به « ينزّل » است . « مسألة ( 1 ) » لَآكِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ ( الواقعة / 52 ) . وَ يَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً مِمَّنْ يُكَذِّبُ ( النمل / 83 ) بايد دانست كه « من » در آيهء اول و « من » اول در آيهء دوّم ، ابتدائيه است و « من » دوّم در آيهء دوّم « تبيينيه » است كه براى تبيين « فوجا » بوده و بيان مىكند ، گروه و فوجى كه از هرامّت محشور مىشود مكذبين آن امّت مىباشند .